16.07. Poetyka (język, wersyfikacja, gatunki)

  1. . Incognitus (Jan Brzeziński), Mickiewicz jako pisarz sceniczny
  2. S. Witkiewicz, Mickiewicz jako kolorysta
  3. L. Radliński, Wyrazy obce w „Sonetach krymskich”
  4. O. Callier, Probe eines polnisch-deutschen Supplement-Wörterbuches zu den Wörterbüchern von Linde, Bandtke, Mrongovius und Trojański zunchäst aus den Werken des Mickiewicz
  5. J. Kotarbiński (pseud. Karol), Poezje Mickiewicza jako przedmiot sztuki deklamacyjnej
  6. J. Łoś, Mickiewicz jako lingwista
  7. G. Korbut, Mickiewicz jako leksykograf (wyraz „cnota” w opracowaniu Mickiewicza)
  8. A. Lange, Ballada przed Mickiewiczem
  9. J. Tenner, Estetyka żywego słowa
  10. W. Gomulicki, Mickiewicz jako humorysta
  11. J. Magiera, Właściwości językowe „Nieznanych pism” A. Mickiewicza
  12. S. Dobrzycki, Kilka spostrzeżeń nad językiem Mickiewicza. Notatki do dziejów języka polskiego literackiego
  13. S. Turowski, Wiersz w „Panu Tadeuszu”
  14. K. Wóycicki, Wállenrod czy Wallénrod?
  15. F. Krček, Nowe szczegóły o rodzie Mickiewiczów. Zarazem przyczynek do zrozumienia języka A. Mickiewicza
  16. F. Krček, Przyczynek do zrozumienia języka A. Mickiewicza
  17. T. Zieliński (Zelinskij), Melos w poezji Mickiewicza
  18. T. Sinko, Świat baśni
  19. J. Łoś, Wiersze polskie w ich dziejowym rozwoju
  20. A. Niemojewski, Tradycje improwizacji
  21. J. Kallenbach, Język i styl młodego Mickiewicza. Fragment większej całości
  22. J. Kallenbach, O języku i stylach Mickiewicza (W setną rocznicę pierwszego wydania „Ballad i romansów”)
  23. G. Karski, Kwiatki fantazji na grzędzie uczoności
  24. A. Świderska, G. Karski, Dyskusja o języku Mickiewicza
  25. H. Życzyński, Akord finalny w poezji Mickiewicza
  26. J. Czubek, Garanijum, lewkonja, astry i fiołki
  27. J. Kallenbach, Stosunek Wężyka do Mickiewicza (Streszczenie)
  28. G. Korbut, O konieczności najrychlejszego zbadania języka i wysłowienia Mickiewicza
  29. J. Ujejski, Zapomniany artysta
  30. J. Otrębski, M. Brensztejn, Dajny litewskie zapisane przez Adama Mickiewicza
  31. H. Życzyński, Mickiewiczowski heksametr
  32. K. Sochaniewicz, Na marginesie „Pana Tadeusza”. Pojęcia agronomiczno-miernicze u A. Mickiewicza
  33. J. Birkenmajer, W sprawie problemu i problematu
  34. J. Birkenmajer, Wymowa rymów
  35. . F.B. [Franciszek Bielak], Gramatyczny rodzaj komety
  36. S. Witkiewicz, Mickiewicz jako kolorysta
  37. H. Turska z d. Jabłońska, Kilka uwag o rymach Mickiewicza
  38. F. Bielak, Mickiewiczowskie „gadanie”
  39. S. Windakiewicz, Próby i pomysły dramatyczne Mickiewicza
  40. R. Chirowski, Synteza roli zdań gnomicznych w twórczości A. Mickiewicza ze szczególnym uwzględnieniem „Pana Tadeusza”
  41. T. Mikulski, Glossa do mowy „czerkieskiej” Mickiewicza
  42. K. Nitsch, Z zagadnień języka Mickiewicza
  43. W. Weintraub, O pewnej młodzieńczej manierze Mickiewicza (do charakterystyki stylu „Ballad i romansów”)
  44. S. Skwarczyńska, Rozwój wątków i obrazów w twórczości Mickiewicza
  45. S. Pigoń, Jeszcze o Mickiewiczowskim „gadaniu”
  46. H. Gaertner, Uwagi o stylu bajek Mickiewicza
  47. S. Turowski, S. Pigoń, Polemika
  48. H. Szwejkowska, O pomieszaniu rodzajów w czasie przyszłym u litewskich Polaków
  49. N. Tułasiewicz, Efekt dysonansu u Mickiewicza
  50. . Nieznany, ”Mićkiewicz”. Jak Mickiewicz wymawiał swoje nazwisko
  51. Z. Szmydtowa z d. Gąsiorowska, ”Pan Tadeusz” jako epos
  52. M. Grzędzielska, Rym klasyczny i początki rymu romantycznego (Feliński i Mickiewicz do 1822)
  53. G. Korbut, Białoruszczyzna w języku Mickiewicza
  54. L. Andrejčin, A. Mickevič i polskiât ezik
  55. S. Westfal, O zwrotach „w Litwie” i „do Litwy”
  56. F. Siedlecki, Z dziejów naszego wiersza
  57. J. Kleiner, Rola wyrazu „pielgrzym” w słownictwie Mickiewicza
  58. S. Stankiewicz, Język Mickiewicza
  59. H. Szwejkowska, Dodatkowe uwagi o regionalizmach Mickiewicza
  60. S. Westfal, Dodatkowe uwagi o regionalizmie Mickiewicza
  61. F. Siedlecki, Likwiduję Peipera
  62. J. Birkenmajer, ”Pomnij, Rykow kamrat...”
  63. H. Felczakówna, Strofa Mickiewiczowska
  64. K. Nitsch, Dwa szczegóły języka Mickiewicza
  65. K. Nitsch, Dodatek do Mickiewiczowskiej szpinki
  66. A. Gruszecka, Jeszcze o „rodzeństwie” u Mickiewicza i Słowackiego
  67. J. Przyboś, Uwagi o Mickiewiczu poecie
  68. W. Kubacki, Monolog Konrada (Schemat i forma „Improwizacji”)
  69. Z. Szmydtowa z d. Gąsiorowska, Czynniki rodzajowe i strukturalne „Pana Tadeusza”
  70. J. Przyboś, Serce w rozterce, czyli o rymie
  71. S. Furmanik, Wersyfikacja Mickiewicza
  72. W. Piasecki, Bursztynowy świerzop
  73. T. Estreicher, ”W oboim żywiole”
  74. . Z. K. [Zenon Klemensiewicz], ”Obój raz” po Mickiewiczu
  75. J. Kleiner, Problematy improwizacji Konrada
  76. K. Górski, S. Hrabec, Projekt instrukcji do zbierania materiałów do „Słownika mickiewiczowskiego” (Streszczenie)
  77. K. Nitsch, Jeszcze o oboim żywiole
  78. W. Kubacki, W oboim żywiole
  79. K. Górski, Nauka w kraju. Życie naukowe Torunia [O podjęciu pracy nad słownikiem Mickiewicza]
  80. A. Świderska, Dzięcielina i świerzop
  81. J. Zdzienicki, Jeszcze o dzięcielinie
  82. T. Dworak, Analiza porównań w „Panu Tadeuszu”
  83. J. Kleiner, Z zagadnień składni Mickiewicza i Słowackiego
  84. J. Kleiner, Z zagadnień metaforyki Mickiewicza i Słowackiego
  85. K. Górski, Kilka wyrażeń prawniczych w języku Mickiewicza
  86. J. Kleiner, Z zagadnień metaforyki Mickiewicza i Słowackiego
  87. J. Kleiner, Z zagadnień składni Mickiewicza i Słowackiego
  88. C. Zgorzelski, O pierwszych balladach Mickiewicza
  89. Z. Szmydtowa z d. Gąsiorowska, Czynniki gawędowe w poezji Mickiewicza
  90. W. Kubacki, Uwagi nad poetyką „Pana Tadeusza”
  91. A. Obrębska-Jabłońska, Parę uwag do „Wyrażeń prawniczych w języku Mickiewicza”
  92. M. Grzędzielska, Kontur ośmiozgłoskowca u A. Mickiewicza
  93. M. Brodowska-Honowska, Zjawisko leksykalizacji na wybranych przykładach z „Pana Tadeusza”
  94. S. Pigoń, Dwie właściwości gwarowe w języku Mickiewicza: „Żagary”, „Widzę ta woda”
  95. K. Górski, Mickiewicz jako bajkopisarz
  96. J. Kleiner, Twórczy stosunek Mickiewicza do rodzajowości literackiej
  97. A. Ważyk, Mickiewcz i wersyfikacja narodowa
  98. S. Pigoń, Jeszcze o Mickiewiczowskich żagarach
  99. H. Turska z d. Jabłońska, Z zagadnień języka Mickiewicza. Rymy typu osie-stało się
  100. S. Pigoń, ”Rym” Mickiewicza
  101. H. Szwejkowska, Regionalne tło języka A. Mickiewicza w brulionach rękopisu „Pana Tadeusza”
  102. K. Górski, Z warsztatu Słownika Mickiewiczowskiego (”dąsać się”, „dodać”, „doławiać się”)
  103. A. Zajączkowski, Mickiewiczowski Palampor. (Na marginesie elementów orientalnych w słowniku Mickiewicza)
  104. A. Zajączkowski, Romantyczna nazwa słowika – „bulbul”. Z dziejów orientalnego słownictwa Mickiewicza
  105. K. Górski, Staropolszczyzna w języku A. Mickiewicza
  106. F. Pepłowski, Słownictwo i frazeologia w publicystyce A. Mickiewicza
  107. Z. Klemensiewicz, Mickiewicz w dziejach języka polskiego
  108. M. Żmigrodzka, Podstawowe cechy Mickiewiczowskiej ballady
  109. H. Turska z d. Jabłońska, Prowincjonalizmy językowe w „Panu Tadeuszu”
  110. S.S. Sovetov (Sowietow), Z zagadnień kształtowania się realizmu w twórczości A. Mickiewicza, tłum. T. Karpowicz
  111. K. Górski, O słowniku Mickiewiczowskim
  112. T. Skubalanka, Nowotwory językowe Mickiewicza wobec teorii i praktyki oświecenia i romantyzmu
  113. M. Dłuska, O wersyfikacji Mickiewicza (próba syntezy)
  114. K. Górski, Słownik mickiewiczowski
  115. . Nieznany, Prace nad słownikiem mickiewiczowskim
  116. F. Sławski, O jednym z rusycyzmów wprowadzonych do języka polskiego przez Mickiewicza
  117. S. Hrabec, Bursztynowy świerzop w „Panu Tadeuszu”
  118. M.R. Mayenowa, Czemu służy słownik Mickiewicza?
  119. M. Dłuska, Kto miłości nie zna...
  120. S. Hrabec, O „Słowniku języka A. Mickiewicza”
  121. Z. Klemensiewicz, Mickiewicz na dziejowym szlaku rozwoju polszczyzny
  122. K. Budzyk, Rym upiór: „osie” - „stało się”
  123. W. Achremowiczowa, Uwagi o roli dźwięku w poezji Mickiewicza
  124. Z. Klemensiewicz, Jaką rolę i dzięki czemu odegrał Mickiewicz w rozwoju języka polskiego
  125. M.R. Mayenowa, Mickiewicz a tradycje stylistyczne
  126. M. Dłuska, Józef Elsner o sylabotonizmie i o heksametrach Mickiewicza
  127. I. Sławińska, O strukturze słownej „Dziadów” cz. III. Zarys problematyki
  128. W. Górny, Mistrz języka polskiego
  129. M. Dłuska, O wersyfikacji Mickiewicza. Część druga
  130. S. Sawicki, Przerzutnia u Mickiewicza
  131. R. Demby, Tendencje sylabotoniczne w liryce Mickiewicza
  132. W. Natanson, Z problemów Mickiewiczowskiej dramaturgii
  133. J. Rużyło Pawłowska, Prace nad „Słownikiem poezji i prozy Adama Mickiewicza”
  134. S. Kawyn, Improwizacje Słowackiego i Mickiewicza w oczach „zwolenników Adama”
  135. Â.V. Macûsovič, Rabota Mickieviča nad âzykom poèmy „Pan Tadeuš”
  136. S. Świrko, Przysłowia, wyrażenia i zwroty przysłowiowe w „Panu Tadeuszu”
  137. V.V. Martynov, Puškin i Mickevič poèty-liriki (Nekatorye voprosy âzika i stilâ)
  138. S. Skwarczyńska, Wzór literacki trioletów Zana zamieszczonych w „Dudarzu” Mickiewicza
  139. A. Piorunowa, Z uwag nad słownictwem Mickiewicza
  140. Z. Klemensiewicz, Językoznawstwo polskie wobec naukowych zadań Roku Mickiewiczowskiego
  141. V. Blûmenfel'd, Zametki o poèmah Mickeviča
  142. O języku Adama Mickiewicza. Studia, red. Z. Klemensiewicz, pomoc nauk. J. Rużyło-Pawłowska
  143. J. Trypućko, Źródła języka Mickiewicza
  144. J. Rużyło Pawłowska, Prace nad „Słownikiem poezji i prozy Adama Mickiewicza”
  145. H., H. Misz, T. Skubalanka, Praca Mickiewicza nad językiem „Pana Tadeusza” na podstawie autografów
  146. F. Pepłowski, Słownictwo i frazeologia w publicystyce Mickiewicza
  147. Z. Klemensiewicz, Mickiewicz w dziejach języka polskiego
  148. W. Doroszewski, O galicyzmach w listach Mickiewicza
  149. S. Pigoń, O jeden szczegół w realiach poetyckich Mickiewicza
  150. L. Pszczołowska, O wierszu dramatu Mickiewiczowskiego
  151. K. Górski, Onomastyka Mickiewicza
  152. D. Zamącińska-Paluchowska, Ze studiów nad kompozycją wierszy lirycznych Mickiewicza
  153. Z. Kopczyńska, Wiersz epiki Mickiewicza
  154. S. Pigoń, Jeszcze o akaniu Mickiewicza
  155. S. Pigoń, Werdykt w sprawie Mickiewiczowskiego konika
  156. J. Krzyżanowski, ”Kąpać się w winie” i inne zwroty przysłowiowe u Mickiewicza
  157. K. Wyka, Kariera burzanu. Z dziejów słownictwa poetyckiego
  158. J. Safarewicz, Dysjunkcja przydawki w „Panu Tadeuszu”
  159. W. Kubacki, Z zagadnień języka Mickiewicza. (Poprawki historycznoliterackie)
  160. K. Górski, ”Arfa” czy „fortepiano”
  161. K. Górski, ”Mądry”. „mądrość”, „mędrzec” i „mędrek” w pisarskiej praktyce Mickiewicza
  162. K. Górski, ”Pogrzeb”
  163. Słownik języka Adama Mickiewicza, red. K. Górski, S. Hrabec, K. Wyka, L. Płoszewski; przew. Kom. Red. K Wyka
  164. J. Budkowska, Słownik rymów Mickiewicza jako postulat wersologii i jako próba jego realizacji
  165. W. Weintraub, A Duel of Improvisations
  166. Z.J. Nowak, Wśród zagadnień mickiewiczowskiej archaizacji
  167. K. Wyka, I oko ćmiły „różnobarwne krasy”
  168. L. Pszczołowska, Wiersz „Dziadów” i „Kordiana” na tle wiersza dramatu epoki
  169. Z. Kopczyńska, Z zagadnień wiersza epiki romantycznej. „Pan Tadeusz”
  170. S. Reczek, O nazwach mówienia w „Panu Tadeuszu”. Suplement leksykograficzny do stylu A. Mickiewicza
  171. A. Okopień-Sławińska, Wiersz nieregularny i wolny Mickiewicza, Słowackiego i Norwida
  172. I. Bajerowa, Współczesna Mickiewiczowi norma ortograficzna
  173. W. Weintraub, The Problem of Improvisation in Romantic Literature
  174. M. Piszczkowski, O niektórych tradycjach literackich stylu A. Mickiewicza
  175. J. Przyboś, Humor i prostota (Odpowiedź Wacławowi Borowemu)
  176. S. Pigoń, Na marginesie „Słownika” Mickiewiczowskiego
  177. H. Safarewiczowa, O oboczności postaci „dom” i „dóm” w utworach Mickiewicza
  178. K. Górski, O niektórych właściwościach stylizacji satyrycznej w poezji Mickiewicza w l. 1832-1834
  179. W. Weintraub, Vilna et la mistica
  180. K. Wilczewska, Konstrukcje przyimkowe dopełnienia sprawcy przy imiesłowie biernym w języku A. Mickiewicza
  181. K. Górski, Jak Mickiewicz nazywał swą domową ojczyznę
  182. S. Dąbrowski, Obrazy, zdania, słowa: (na marginesie problemu ech cudzych w twórczości Mickiewicza)
  183. Z. Brocki, Czy Słownik Warszawski błędnie objaśnił Mickiewiczowe „masztowe pióra”?
  184. J. Sambor, Badania statystyczne nad słownictwem. (Na materiale „Pana Tadeusza”)
  185. K. Górski, ”Początek” - „zasada”
  186. J. Budkowska, Słownik rymów A. Mickiewicza
  187. J. Złotnicka-Kurcewiczowa, Kilka uwag o nazwach arabskich w Mickiewiczowskim przekładzie z „Almotenabbiego”
  188. H. Safarewiczowa, Tytuły grzecznościowe w „Panu Tadeuszu”
  189. K. Górski, Hasło „dobry” w „Słowniku języka Adama Mickiewicza”
  190. M. Piwińska, Tragedia i romantycy
  191. W. Borowy, Osobliwości języka i pisowni Mickiewicza
  192. J. Tartas, Funkcje słownictwa morskiego w „Sonetach krymskich” A. Mickiewicza
  193. W. Kuraszkiewicz, Obfitość słownictwa w kilku dużych tekstach polskich (”Postylla”, „Wizerunek”, „Worek Judaszów”, „Pan Tadeusz”, „Beniowski”, „Lalka”, „Popioły”, „Kwiaty polskie”)
  194. J. Trypućko, Was wissen wir über die Spreche Mickiewicz?
  195. W.R. Rzepka, Glosa do Mickiewicza: Międzyziemne Gopło
  196. M. Zarębina, Dystrybucja wyrazów zapożyczonych w „Panu Tadeuszu”
  197. W. Studencki, O wielostylowości dzieła literackiego
  198. K. Górski, ”Rozum” i „rozsądek”
  199. W. Kuraszkiewicz, Częstotliwość wyrazów w „Panu Tadeuszu” A. Mickiewicza i w „Wizerunku” M. Reja
  200. M. Szymczak, A. Mickiewicz's Schaffen und die Entwicklung der polnischen Literatursprache, tł. M. Dewey
  201. S. Skorupka, Umgangssprachliche und idiomatische Ausdrücke und Wendungen im „Pan Tadeusz” von A. Mickiewicz
  202. C. Zgorzelski, ”Dramatyczność” monologu w liryce Mickiewicza
  203. Z. Kopczyńska, Koncepcja języka w prelekcjach paryskich Mickiewicza
  204. S. Makowski, ”Bursztynowy świerzop” i „tęcza na burzy w parowie”
  205. I. Kostkovičiūtė, Kaip lietuvių poetinio žodžio savastis
  206. M. Zarębina, Wyrazy obce w „Panu Tadeuszu”
  207. L. Zabrodzki, Sposoby wyrażania kategorii strony w języku rosyjskim i polskim w ujęciu konfrontatywnym (Na materiale „Eugeniusza Oniegina” A. Puszkina i „Pana Tadeusza” A. Mickiewicza)
  208. R. Handke, Pejzaż semiotyczny grzybobrania
  209. E. Szymanis, Potęga Mickiewiczowskiego słowa
  210. L. Pszczołowska, Z zagadnień organizacji dźwiękowej w poezji Mickiewicza
  211. Z. Kopczyńska, „Słowo” w Mickiewiczowskiej koncepcji języka
  212. T. Pretnar, O tendencjach tonicznych wiersza ballad i romansów Adama Mickiewicza i France Prešerna
  213. Z.J. Nowak, O „Słowniku języka A. Mickiewicza”
  214. Z. Zierhofferowa, ”Lato za latem bieży” i inne podobne użycia tego wyrazu u Mickiewicza
  215. Z.J. Nowak, Juliusz Kleiner wśród inicjatorów słownika Mickiewicza
  216. W. Weintraub, Metamorfozy improwizacji
  217. W. Weintraub, Improwizacja w świecie romantycznym
  218. W. Weintraub, Wilno i pierwsze improwizacje
  219. W. Weintraub, Saint-Martin i poetyka profetyzmu
  220. W. Weintraub, Pojedynek na improwizacje
  221. E. Rudnicka-Fira, Nazewnictwo w „Dziadach” A. Mickiewicza
  222. A. Pihan-Kijasowa, Glosa do Mickiewicza: „oćma”
  223. S. Reczek, Mickiewiczowski „arkas”
  224. S. Urbańczyk, Druga glosa do Mickiewiczowej oćmy
  225. T. Skubalanka, Przez pryzmat „Pana Tadeusza”
  226. M. Zarębina, Nazwy zbiorowości ludzkich w „Panu Tadeuszu” (w stupięćdziesięciolecie ukazania się dzieła Mickiewicza)
  227. A. Krupianka, Wahania i zmiany rodzaju gramatycznego rzeczowników w języku Mickiewicza
  228. L. Pszczołowska, Z. Kopczyńska, Funkcje semantyczne form wierszowych w poezji polskiego romantyzmu. Mickiewicz - Słowacki - Zaleski
  229. E. Rudnicka-Fira, Słownictwo „Dziadów” A. Mickiewicza w świetle analizy statystycznej (wybór problematyki)
  230. A. Krupianka, Uwagi o zakresie i metodach badań języka Mickiewicza
  231. E. Rudnicka-Fira, Statystyczna struktura słownictwa „Dziadów” Adama Mickiewicza
  232. E. Rudnicka-Fira, Stopień zwerbalizowania dramatu romantycznego. (Na przykładzie „Dziadów” A. Mickiewicza)
  233. J. Safarewicz, Kilka uwag o rymach Mickiewicza
  234. L. Pszczołowska, Twórczość liryczna Mickiewicza i Słowackiego
  235. E. Sękowska, Nazwy urzędów w „Panu Tadeuszu” A. Mickiewicza
  236. M. Jeżowski, Niektóre właściwości fonetyczne rymów Słowackiego i Mickiewicza
  237. Z. Mitosek, Język kłamie? (Raz jeszcze o Mickiewiczu)
  238. T. Skubalanka, Fleksja a język pisarza
  239. H. Rothe, Ballada i dramat w romantyzmie polskim i rosyjskim
  240. M. Zarębina, Terminologia rodzinna w „Panu Tadeuszu”
  241. T. Friedelówna, Mickiewiczowskie dziedzictwo językowe we „Wspomnieniach...” Marii Goreckiej
  242. T. Pretnar, Inovativnost in tradicionalnost verznega oblikovanja v Mickiewiczevih in Prešernovih programskih besedilih in orientalnih oblikah
  243. J. Trzynadlowski, Orientalizm jako stylizacja
  244. W. Woźnowski, Bajkopisarz Mickiewicz
  245. Ł.M. Szewczyk, Nazwy własne w „Grażynie” Adama Mickiewicza
  246. K. Grochowska-Iwańska, Użycie przyimka „dla” w języku pisarzy kresowych (Na materiale utworów A. Mickiewicza, M. Wańkowicza i innych) w zestawieniu z językiem rosyjskim
  247. Ł.M. Szewczyk, Nazwy własne w twórczości A. Mickiewicza. Uwagi o zakresie i metodach badawczych
  248. A. Kowalczykowa, Dramat. Poszukiwanie modelowe romantyzmu
  249. Ł.M. Szewczyk, Regionalizmy kresowe w onomastyce „Ballad i romansów” A. Mickiewicza
  250. M. Zarębina, Funkcje osobowych nazw własnych w „Panu Tadeuszu”
  251. Ł.M. Szewczyk, Nazwy własne w „Księgach narodu i pielgrzymstwa polskiego” A. Mickiewicza
  252. A. Krupianka, Oboczność form: rekolekcje / rekolekcja w listach A. Mickiewicza
  253. M. Białoskórska, Orientalna stylizacja słownictwa „Sonetów krymskich” A. Mickiewicza
  254. Ł.M. Szewczyk, Analiza stylistyczna nazewnictwa w „Księgach narodu i pielgrzymstwa polskiego” A. Mickiewicza
  255. Ł.M. Szewczyk, Nazewnictwo literackie w twórczości A. Mickiewicza
  256. Ł.M. Szewczyk, Funkcja wartościująca nazewnictwa literackiego (na materiale wybranych dzieł A. Mickiewicza)
  257. J. Vetter, Nazwy własne adresatów w korespondencji A. Mickiewicza
  258. J. Miodek, Skrzydlate słowa Mickiewicza
  259. Ł.M. Szewczyk, Nazewnictwo literackie w młodzieńczej twórczości A. Mickiewicza
  260. A. Krupianka, Synonimy ubioru w tekstach A. Mickiewicza (ze szczególnym uwzględnieniem „Pana Tadeusza”)
  261. W. Szulowska, Konstrukcja typu “Jacek Soplica, zwany Wojewoda”
  262. M. Zarębina, Nazwy zawodów w „Panu Tadeuszu”
  263. A. Krupianka, Ze studiów nad słownictwem „Pana Tadeusza” A. Mickiewicza. Słownictwo ubioru szlacheckiego
  264. I. Opacki, Romantyczna. Epopeja. Narodowa. Z epilogiem?
  265. S. Dubisz, Znaczenie języka i stylu poetyckiego A. Mickiewicza dla rozwoju polszczyzny
  266. B. Walczak, Mickiewicz w Słowniku wileńskim
  267. M. Zarębina, Obraz wsi litewskiej w „Panu Tadeuszu” w świetle nazw zawodów
  268. E. Rudnicka-Fira, Wyrazy-klucze w „Dziadach” A. Mickiewicza odzwierciedleniem postaw ideowo-artystycznych poety
  269. L. Mariak, Parafrazy przysłów i zwrotów przysłowiowych w tekstach A. Mickiewicza
  270. A. Stępniewska, ”Iliada” i „Odyseja” podstawą teoretycznych założeń epopei w estetyce romantyzmu (A. Mickiewicz i G.W.F. Hegel)
  271. A. Krupianka, Porównania homeryckie w „Panu Tadeuszu” A. Mickiewicza
  272. W.R. Rzepka, M. Białoskórska, Gramatyka „Żywilli” A. Mickiewicza (fonetyka i fleksja)
  273. A. Krupianka, Statystyka w „Słowniku języka Adama Mickiewicza” w badaniach języka i stylu poety
  274. A. Krupianka, Młodzieńcze improwizacje Mickiewicza
  275. K. Kuyama, Sonety Mickiewicza a sonet rosyjski w dobie romantyzmu
  276. M. Frankowska, Chołodziec, poezja i piernik
  277. L. Bednarczuk, Wajdelota
  278. M. Rybka, Uwag kilka o wypowiedzeniach pojedynczych w „Panu Tadeuszu”
  279. A. Stępniewska, Rola kategorii „anagnorismós” w strukturze homeryckiej „Pana Tadeusza” A. Mickiewicza
  280. A. Opacka, Ślady oralności w „Panu Tadeuszu”
  281. T. Skubalanka, Mickiewicz, Słowacki, Norwid. Studia nad językiem i stylem
  282. T. Korpysz, ”Swoboda” i jej derywaty w idiolekcie Cypriana Norwida na tle dziewiętnastowiecznej polszczyzny ogólnej i języka A. Mickiewicza
  283. A. Krupianka, Słownik języka Adama Mickiewicza jako naukowy warsztat badań nad językiem i stylem poety
  284. W. Witkowski, Elementy białoruskie w języku A. Mickiewicza
  285. D. Kozaryn, Parafrazy biblijne w „Listach” A. Mickiewicza
  286. L. Mariak, Funkcje parafraz przysłów w tekstach A. Mickiewicza
  287. T. Rittel, Metafora kulturowa w „Panu Tadeuszu” A. Mickiewicza
  288. K. Stütz, Jak język mówi Mickiewiczem w „Panu Tadeuszu”?
  289. K. Kuyama, Mickiewicz wobec polskiej tradycji sonetopisarskiej
  290. M.T. Lizisowa, Prawem sądzić czyli o języku Statutów litewskich w „Panu Tadeuszu”
  291. T. Mika, Wokół indywidualizacji składni języka bohaterów „Pana Tadeusza”
  292. B. Walczak, Regionalizmy wielkopolskie w języku A. Mickiewicza?
  293. A. Krupianka, Nazwy doktryn z formantem –izm
    -yzm w tekstach Mickiewiczowskich
  294. G. Cyhun, Mova A. Mìckevìča ǔ règìânal’nym aspekce
  295. V.M. Lâšuk, Slovy-vobrazy radzìmy ǔ tvorčascì A. Mìckevìča
  296. K.L. Hazanava, Moǔnyâ zabytki Ânkì Kupaly ǔ perakladnyh tvorah A. Mìckevìča
  297. U.Ì. Marhel' (Marchel), Kantamìnacyjnaâ bìlìngval’nasc’ u belaruskìm lìtaraturnym pracèse
  298. J. Pośpiech, Przysłowia i zwroty przysłowiowe w twórczości A. Mickiewicza
  299. B. Wyderka, Przerzutnia w poezji A. Mickiewicza
  300. M. Balowski, Wschodniosłowiańskie pożyczki leksykalne w utworach A. Mickiewicza
  301. B. Oleksowicz, Romantyczne etymologie Mickiewicza
  302. J. Doda, O pochodzeniu nazw własnych występujących w „Panu Tadeuszu”
  303. Studia nad językiem A. Mickiewicza. Materiały z konferencji zorganizowanej w Szczecinie (10-12 czerwca 1996 roku), red. M. Białoskórska, L. Mariak
  304. J. Chludzińska-Świątecka, Przyjaciele Moskale
  305. T. Pretnar, Prešeren in Mickiewicz. O slovenskem in poljskem romantičnem verzu
  306. K. Gulyj, Metafora kak kul'turno značimyj komponent v „Krymskih sonetah” A. Mickeviča i megakontekst evropejskoj liriki
  307. S. Rzepczyński, Struktura gatunkowa prelekcji paryskich A. Mickiewicza. Zarys problematyki
  308. N.M. Borsuk, Sapraǔdnaâ sila saneta
  309. A. Bulyka, Moǔnyâ asablìvascì Navagrudčyny ǔ tvorah A. Mìckevìča
  310. M.M. Alâhnovìč, A. Mìckevìč ì V. Dunìn-Marcìnkevìč: nekatoryâ aspekty moǔnaga ǔzaemadzeânnâ
  311. N. Karpuk, Vyâǔlenne poglâdaǔ na žyccë ì tvorčasc' u afarystyčnyh vysloǔâh A. Mìckevìča
  312. L. Stankevìč, Belaruskì narodna-paètyčny kantèkst ì mova tvoraǔ A. Mìckevìča
  313. T. Kazačènka, Starabelaruskaâ leksìka ǔ paèzìì A. Mìckevìča
  314. R. Fieguth, Verzweigungen. Zyklische und Kompositionsformen bei Adam Mickiewicz (1798-1855)
  315. A. Opacka, Oralne „residuum” w „Panu Tadeuszu” A. Mickiewicza
  316. K. Cysewski, Aforyzmy w „Panu Tadeuszu”
  317. A. Bulyka, Leksìčny kalaryt prynâmonnâ ǔ paème A. Mìckevìča „Pan Tadèvuš”
  318. A.Z. Dmitrovskij, Puškin, Mickevič. Sravnitel'naâ tipologiâ liričeskih žanrov
  319. W. Woźnowski, Mickiewicz - satyryk
  320. S. Kania, Językowy obraz flory w „Panu Tadeuszu” A. Mickiewicza
  321. S. Bąba, O jednym ze skrzydlatych słów Mickiewicza. Komentarz leksykograficzny do frazy „bania się z czymś (z kimś) rozbiła”
  322. W.J. Darasz, Z mickiewiczowskich tradycji polskiej wersyfikacji: anapest
  323. B. Kułak, Formy długie i krótkie zaimków dzierżawczych w języku A. Mickiewicza
  324. Z. Kurzowa, O języku A. Mickiewicza
  325. F. Sławski, Gdzie bursztynowy „świerzop...”
  326. A. Krupianka, Synonimy gwedzkać
    gwazdać
    bazgrać w języku Mickiewicza
  327. T. Skubalanka, Postać i język. Na przykładzie Gustawa z IV cz. „Dziadów” A. Mickiewicza
  328. B. Walczak, Język Mickiewicza a regionalne zróżnicowanie polszczyzny
  329. J. Okoń, Staropolszczyzna w „Panu Tadeuszu”
  330. M. Białoskórska, W.R. Rzepka, Językowa kreacja obrazu wody w „Sonetach krymskich” na tle wybranych utworów A. Mickiewicza
  331. Z. Jaroszak-Półgęsek, Mickiewicz w badaniach językoznawczych
  332. T. Skubalanka, Znaczenie prac Haliny Turskiej nad językiem i stylem twórczości Mickiewicza
  333. J. Puzynina, Językowy obraz Boga w poezji romantycznej
  334. T. Rittel, Historyczne „wyrazy przyrodnicze”: gryka, dzięcielina, świerzop i ich słowiańskie synonimy przekładowe
  335. D. Hetel, ”Kto znajdzie swój ton odczuje swą godność i wartość”. Towiańczyków zmagania z językiem
  336. B. Walczak, Mickiewicz – paleoslawista
  337. B. Kreja, Formy zdrobniałe i spieszczone imion osobowych w języku A. Mickiewicza
  338. U. Kęsikowa, Słońce i księżyc w porównaniach Mickiewicza
  339. A. Wilkoń, Styl kresowy Mickiewicza
  340. J. Czyżyk, Mickiewicz a język łaciński
  341. M. Basaj, Problemy języka w paryskich prelekcjach Mickiewicza
  342. S. Barańczak, Mistrz i Majster
  343. I. Heksel, Animizacja w języku artystycznym A. Mickiewicza
  344. A. Szczaus, Semantyczne dublety słowotwórcze w języku utworów A. Mickiewicza (Na przykładzie przymiotników)
  345. S. Żak, A. Mickiewicza malarskie widzenie rzeczywistości
  346. Z. Jaroszak-Półgęsek, Mickiewicz - znawca problemów języka
  347. Z. Leszczyński, Nad porównaniami Mickiewicza
  348. W. Śliwiński, Możliwości opisu poetyckich konstrukcji nominalnych w utworach A. Mickiewicza
  349. A. Żylińska, Oralność w „Panu Tadeuszu” A. Mickiewicza i „Eugeniuszu Onieginie” A. Puszkina
  350. A. Wilkoń, Jaką polszczyzną został napisany „Pan Tadeusz”?
  351. M. Balowski, Wschodniosłowiańskie wpływy językowe w utworach A. Mickiewicza
  352. B. Kreja, Ze słownictwa „Pana Tadeusza”
  353. K. Stütz, Zmienność znaczeń wyrazów na przykładzie słownictwa „Pana Tadeusza”
  354. M. Szpiczakowska, Formy i funkcje imiesłowów w „Panu Tadeuszu” A. Mickiewicza na tle normy językowej XIX w.
  355. P. Urbański, Sarbiewski - Mickiewicz i problemy lektury alegorycznej
  356. E. Stachurski, Wyrazy-klucze Mickiewiczowskiej epopei
  357. J. Pośpiech, Przysłowia pospolite w utworach A. Mickiewicza (Wybór. Cz. 2)
  358. M. Zarębina, Poeta wśród prawników. O „Panu Tadeuszu” inaczej
  359. E. Sławkowa, Francuski przekład „Stepów Akermańskich” w perspektywie gramatyki kognitywnej (wybrane zagadnienia)
  360. Mickiewicz jako bajkopisarz. Materiały konferencji zorganizowanej w IFP WSP w Słupsku w dn. 11-12 maja 1999 r., red. K. Cysewski
  361. E. Koniusz, Leksykalna spuścizna „Pana Tadeusza” w „Słowniku gwar polskich” J. Karłowicza
  362. J. Pośpiech, Przysłowia i wyrażenia przysłowiowe pochodzenia biblijnego w twórczości A. Mickiewicza
  363. M.T. Lizisowa, O listach A. Mickiewicza w aspekcie aktów mowy
  364. B. Ligara, L’influence de l’idiome français sur le polonaise “courant” de Mickiewicz (étude du langage de la correspondance)
  365. A. Pawlusiewicz, Pierwiastki balladowe w „Panu Tadeuszu”
  366. A. Opacka, Agon czy sielanka?
  367. B. Dopart, ”Pan Tadeusz” jako poemat liryczny i historia szlachecka
  368. D. Noras, Metaforyka ruchu w „Panu Tadeuszu”
  369. T. Biełocka, Język A. Mickiewicza a polszczyzna współczesnej młodzieży grodzieńskiej
  370. Ż. Silwon, ”Piosnki wieśniacze znad Niemna i Dźwiny” Jana Czeczota jako materiał do badań nad językiem A. Mickiewicza (przysłowia i idiomy w „Panu Tadeuszu”
  371. M. Białoskórska, Pole łączliwości wyrazu „księżyc” w utworach Jana Kochanowskiego i Adama Mickiewicza na tle języka epoki
  372. M. Szpiczakowska, O pewnych użyciach spółgłosek c, ć w „Panu Tadeuszu” A. Mickiewicza
  373. M. Zarębina, Potoczność w języku „Pana Tadeusza”
  374. A. Wilkoń, Był sad
  375. T. Skubalanka, Ewolucja stylów językowych w twórczości poetyckiej Mickiewicza
  376. M. Peisert, Forme di cortesia linguistica nel „Pan Tadeusz” di Mickiewicz
  377. A. Wilkoń, In quale polacco è stato scritto il „Pan Tadeusz”? Sulla base de frammento „C'era il frutteto”
  378. D. Staszewska, Czy struktura sonetu może jeszcze zadziwić? Analiza Mickiewiczowskiej realizacji gatunku
  379. J. Bodzon, Językowa kreacja gwiazd w utworach A. Mickiewicza a w gwarach
  380. I. Heksel, Frazeologizmy w strukturze animizacji w tekstach artystycznych A. Mickiewicza
  381. B. Ligara, Wpływy języka francuskiego na polszczyznę emigracyjną A. Mickiewicza (na przykładzie listów)
  382. Z. Cygal-Krupowa, Językowy obraz Zosi w „Panu Tadeuszu” A. Mickiewicza
  383. W. Chlebda, „O roku ów!...”. Mały Mickiewiczowski raport skrzydlatologiczny
  384. R. Fieguth, Rozpierzchłe gałązki. Cykliczne i skojarzeniowe formy kompozycyjne w twórczości A. Mickiewicza, przeł. M. Zieliński
  385. M. Zarębina, ”Verba dicendi” wprowadzające mowę niezależną w „Panu Tadeuszu” (na przykładzie ks. VII)
  386. M. Szpiczakowska, O języku „Pana Tadeusza” A. Mickiewicza
  387. M. Białoskórska, Mickiewiczowskie peryfrazy
  388. Z. Jaroszak-Półgęsek, D. Podlawska, ”Ałuszta w dzień” A. Mickiewicza - przez pryzmat leksyki
  389. I. Heksel, Depersonifikacje w języku artystycznym A. Mickiewicza
  390. E. Koniusz, Wyrazy Mickiewiczowskie w „Słowniku gwar polskich” J. Karłowicza
  391. J. Korpanty, O niektórych zjawiskach z zakresu instrumentacji dźwiękowej w „Panu Tadeuszu” A. Mickiewicza
  392. R.V. Alimpieva, Êstetičeskaâ značimost' cvetooboznačenij krasnogo tona v âzykovoj kartine mira A. Mickeviča
  393. E. Kasperski, Oracze i polewacze wolności. O mitopoetyce Mickiewicza
  394. B. Kułak, Oboczne formy zaimków mój, twój, swój we frazeologii Mickiewiczowskiej
  395. J. Ławski, Od cyklu do serii. Paradoksy romantycznej sztuki egalitarnej
  396. E. Stachurski, Słownictwo „Pana Tadeusza” A. Mickiewicza na tle tekstów innych poematów romantycznych
  397. M. Balowski, Zachodnio- i wschodniosłowiańskie pożyczki leksykalne w języku A. Mickiewicza
  398. W. Sadowski, Strofa mickiewiczowska i strofa BZ
  399. G. Szelwach, Polski list romantyczny jako forma mówiona. W świetle korespondencji młodego Mickiewicza
  400. M. Białoskórska, Mickiewiczowskie peryfrazy z komponentem „ogień” i „światło”
  401. M. Piechota, Iloma językami władał „pan Mićkiewicz”?
  402. B. Kuczera-Chachulska, ”Język kłamie głosowi”? O lirycznej artykulacji uczuć w twórczości Mickiewicza (próba rekonesansu)
  403. S. Trofimec, O mnogofunkcional’nosti anaforičeskih konstrukcij s ukazatel’nym mestoimeniem „ten” v pol’skom âzyke (na primere poezii A. Mickeviča)
  404. M. Chwalenia, O tłumaczeniu i niektórych osobliwościach związków frazeologicznych polskich i białoruskich (na materiale wierszy A. Mickiewicza)
  405. V.S. Istomin, Leksiko-semantičeskoe pole èmocional’nosti v poème A. Mickeviča „Pan Tadeuš”
  406. L. Zwierzyński, Całość i wieloistność. O wyobraźni Mickiewicza i Słowackiego
  407. J. Brzozowski, Na marginesie mickiewiczowskiej parafrazy S. Barańczaka
  408. Z. Jaroszak-Półgęsek, Mickiewiczologia językoznawcza. Badania Teresy Skubalanki nad językiem i stylem dzieł A. Mickiewicza
  409. N. Ananieva (Anan'eva), Âzyk A. Mickeviča i pol'skie periferijnye govory
  410. J. Mędelska, Nauczyciel Adam Mickiewicz poprawiał i zdanie zapisywał
  411. L. Narkowicz, Czy Mickiewicz mówił po litewsku?
  412. K. Ziemba, ”Pan Tadeusz” jako idylla zraniona
  413. B. Walczak, A.K. Piotrowska, Mickiewicz - slawista
  414. B. Dwilewicz, Język A. Mickiewicza a współczesna polszczyzna wileńska
  415. V.S. Istomin, Leksiko-semantičeskaâ paradigma svetooboznačeniâ v poème Mickeviča „Pan Tadeuš”
  416. B. Błażyńska, Formy adresatywne w nagłówkach listów A. Mickiewicza
  417. G. Hajdas, Adam Mickiewicz: die Bedeutung der Sprache für die polnische Nation
  418. B. Błażyńska, Formuły końcowe w listach A. Mickiewicza
  419. E. Rudnicka-Fira, Funkcje elementów wschodniosłowiańskich w tekście „Dziadów” A. Mickiewicza
  420. N. Szydłowska, Przysłowia i zwroty przysłowiowe w „Panu Tadeuszu” i „Beniowskim”
  421. M. Szpiczakowska, Język A. Mickiewicza w świetle dotychczasowych badań - ustalenia i postulaty
  422. E. Slobodjan, Projekt dwujęzycznego (polsko-rosyjskiego) słownika tematycznego o języku poematu A. Mickiewicza „Pan Tadeusz”
  423. J. Ławski, Wojna ody z balladą. Przypadek A. Mickiewicza
  424. B. Kuczera-Chachulska, Mickiewicz - Chopin. W kręgu genologii i estetyki
  425. U. Sokólska, Język opisów natury w „Balladach i romansach” A. Mickiewicza
  426. Z. Jaroszak-Półgęsek, Paradygmaty i narzędzia opisu języka dzieł A. Mickiewicza
  427. A. Wnuk, Mickiewiczowski model powieści poetyckiej w kontekście gatunków dramatycznych
  428. J. Mędelska, Refleksy regionalnych cech (orto)graficznych i fonetycznych w ćwiczeniu stylistycznym ucznia Adama Mickiewicza
  429. W. Śliwiński, O pewnych cechach stylistycznych poezji wielkich polskich romantyków
  430. M.T. Lizisowa, Antropologiczne orientacje słowa 'prawo' w twórczości A. Mickiewicza
  431. I. Puchalska, Wokół Mickiewicza
  432. B. Nowowiejski, ”Pan Tadeusz” jako źródło niemiecko-polskich słowników Mrongowiusza
  433. L. Bednarczuk, Spadčyna Vâlìkaga Knâstva Lìtoŭskaga ŭ belaruskaj move, red. J. Garbiński
  434. E. Stachurski, Terminologia botaniczna w wybranych poematach romantycznych
  435. N. Czemplik, Wie polnisch war A. Mickiewicz: zur Problematik von Identität und Sprache
  436. M. Piechota, Jeszcze o „fantazjach” etymologicznych romantyków (Słowacki i Mickiewicz). Preliminaria i dopowiedzenia
  437. S. Tyszka, Zapożyczenia w twórczości A. Mickiewicza z lat 1818-1828
  438. M. Piechota, Czy w inwokacji „Pana Tadeusza” Mickiewicz użył rymów częstochowskich?
  439. U. Sokólska, Językowy obraz morza w „Sonetach krymskich” A. Mickiewicza
  440. O. Krysowski, O metodzie porównawczej w tak zwanych pomysłach etymologicznych A. Mickiewicza
  441. M. Szpiczakowska, Rzeczowniki z przyrostkiem –ota w “Panu Tadeuszu” A. Mickiewicza (analiza słownikowa)
  442. H. Chodurska, Z tajemnic wschodnioeuropejskiej flory. O Mickiewiczowskich CARACH
  443. M. Stanisz, Spory o sonet we wczesnoromantycznej krytyce literackiej
  444. M. Kuziak, Mickiewicz – dyskurs mistrza?
  445. A. Ziołowicz, Mistrz rozmowy. O wypowiedziach przygodnych A. Mickiewicza
  446. W. Siemion, Mickiewicz - lekcja czytania
  447. N. Ananieva (Anan'eva), Język A. Mickiewicza i północno-wschodnia polszczyzna kresowa
  448. L. Bednarczuk, Język białoruski w twórczości A. Mickiewicza
  449. B. Dopart, Mickiewicz w szkole klasycznej?
  450. O. Krysowski, Adam Mickiewicz and the Concept of the Ethnolingustic Unity of Slavs
  451. O. Krysowski, The comparative method in Adam Mickiewicz’s etymological ideas
  452. L. Zwierzyński, Wczesnoromantyczny rdzeń Mickiewiczowskiej poezji: próba ujęcia poetologicznego
  453. K. Szczygielski, Kilka uwag o łacińskiej terminologii prawniczej w dziełach A. Mickiewicza
  454. R.R. Pawelec, Obłęd czterech wieszczów – leksemy “obłęd” i “obłąkanie” oraz słowa powiązane słowotwórczo w tekstach A. Mickiewicza, J. Słowackiego, Z. Krasińskiego i C. Norwida
  455. O. Krysowski, Mickiewicz i romantyczna filozofia języka